Begin 1996 testte Car and Driver de Honda Civic HX met een revolutionaire nieuwe functie: een continu variabele transmissie (CVT). Dit was niet zomaar een autorecensie; het markeerde een keerpunt in de autotechnologie. Honda’s langlopende Civic, al meer dan twintig jaar een steunpilaar, verlegde grenzen met dit tandwielloze systeem.
Een nieuw ontwerp, van binnen en van buiten
De zesde generatie Civic behield zijn gestroomlijnde coupéprofiel, maar kreeg een vernieuwde esthetiek. Opnieuw ontworpen koplampen, langwerpige achterlichten en subtiele maatveranderingen (iets langer, breder en groter) zorgden ervoor dat hij opviel. Belangrijker nog was dat de binnenruimte merkbaar toenam, waardoor er 4,5 kubieke meter passagiersvolume werd toegevoegd voor meer comfort. Het dashboard is gemaakt van recyclebaar polypropyleen, waardoor schittering wordt verminderd en de functionaliteit wordt vergroot.
De motor: Lean Burn-efficiëntie
Onder de motorkap bevond zich een verfijnde 1,6-liter VTEC-E viercilindermotor, die nu 115 pk produceerde – een toename van 23 pk ten opzichte van eerdere modellen. Deze motor maakte gebruik van slimme variabele kleptiming om de verbranding onder lage belasting te optimaliseren. Door selectief één inlaatklep te sluiten, werd een rijker lucht-brandstofmengsel gecreëerd voor een betrouwbare ontsteking, waarna bij hogere snelheden werd overgeschakeld op volledige klepbediening voor meer vermogen.
De CVT: een radicale verandering in transmissietechnologie
Het echte verhaal was de CVT. In tegenstelling tot traditionele automatische transmissies met vaste versnellingen, gebruikte dit systeem een enkele metalen V-riem tussen twee poelies met variabele diameter. De computer heeft de katrolgroottes dynamisch aangepast om een naadloos bereik aan verhoudingen te bieden, van 2,45:1 bij het opstijgen tot 0,45:1 bij hoge snelheden. De bestuurder kan de Drive (D), Sport (S) of Low (L) modi selecteren, die elk het gedrag van de CVT op het gebied van zuinigheid, prestaties of motorremmen veranderen.
Prestatie- en circuittests
De CVT bleek verrassend capabel. Uit geïnstrumenteerde tests bleek dat de auto in de Sport-modus in 9,4 seconden van 0 naar 100 km/u accelereerde – sneller dan een vergelijkbare Civic met een conventionele viertrapsautomaat. De kwartmijl werd afgelegd in 17,3 seconden bij 130 km/uur, bijna een seconde sneller dan de traditionele automaat. Terwijl het brandstofverbruik licht daalde tijdens harde acceleraties, was de efficiëntie van de CVT duidelijk zichtbaar tijdens het dagelijks rijden.
Straatindrukken: soepel en verfijnd
Recensenten prezen de stille werking van de CVT bij stationair draaien en de soepele acceleratie. In tegenstelling tot conventionele automaten bleef het motortoerental stabiel tijdens het varen en reageerde de transmissie onmiddellijk op het gaspedaal. Eén tester beschreef de ervaring als een beroep op hun ‘nieuwe technische instincten’. Honda heeft de HX met CVT geprijsd op minder dan $ 14.700, waardoor het een aantrekkelijke optie is voor technisch onderlegde kopers.
Betrouwbaarheidsproblemen, maar potentiële winst
Ondanks bedenkingen over de betrouwbaarheid op de lange termijn (een veel voorkomend probleem bij nieuwe technologieën), maakte de CVT indruk op early adopters. De Honda Civic HX CVT was een gedurfde stap voorwaarts, die aantoonde dat rijden zonder versnellingen niet alleen mogelijk was, maar ook plezierig en efficiënt kon zijn. Uit de test bleek dat de transmissie meetbare prestatieverbeteringen opleverde ten opzichte van conventionele opties, en tegelijkertijd een verfijnde rijervaring bood.
