Het is fijn om een bedrijfswagen te hebben.
Echt leuk.
Het is een gloednieuwe machine. Volledig onderhouden. Het bedrijf betaalt (soms) voor de brandstof. Je mag er in het weekend mee rijden. Voor de ongeveer 840 miljoen Britse coureurs die het geluk hebben zich te kwalificeren, voelt dit als het ultieme voordeel.
Er zit echter een addertje onder het gras.
De belastingdienst van Zijne Majesteit noemt dit een voordeel in natura.
Kortweg BiK. Het betekent dat uw auto een extraatje is dat aan uw salaris wordt toegevoegd en dat extraatjes worden belast. Net als contant geld op uw salaris, heeft dit ‘autosalaris’ een prijskaartje. Je betaalt er belasting over.
Hoeveel u betaalt, hangt van twee dingen af. De auto die u kiest. En hoeveel je al verdient. Het klinkt ingewikkeld omdat HMRC van jargon houdt, maar daaronder? De wiskunde is eigenlijk vrij eenvoudig. Je kunt de kosten laag houden. Je hoeft alleen maar te weten welke hendel je moet overhalen.
De rommelige wiskunde
Het is niet lineair.
Eén auto kost veel. Een andere, schijnbaar identiek, zou nauwelijks uw rekening kunnen raken. HMRC hanteert een belastbare waarde voor elk bedrijfsvoertuig. Ze berekenen dit aan de hand van een percentage van de catalogusprijs, zwaar gewogen door de hoeveelheid koolstof die uit de uitlaat komt. Bij plug-in hybrides is ook de elektrische actieradius van belang. Meer elektrische kilometers betekenen een lagere belastingaanslag.
Die catalogusprijs, bekend als P11d, is plakkerig. Het is inclusief BTW. Bezorgkosten. Eventuele fraaie optionele extra’s die u heeft aangevinkt. Maar het is niet inclusief de registratiekosten of de wegenbelasting. Cruciaal is dat deze prijs vaststaat gedurende de levensduur van de auto. Markt kortingen? Irrelevant. Een gebruikte auto kopen om belasting te besparen? Helpt niet bij de P11d-berekening. Het nummer is ingesteld. Het wijkt niet.
Dus hier is de rekening. U neemt die belastbare waarde en past daarop uw inkomstenbelastingtarief toe. Als u 20% belastingbetaler bent, betaalt u 20% van de belastbare waarde van die auto. Een basis 40%? U betaalt meer. Een hoogverdiener met 45%? Let op uw portemonnee. Schotland heeft zijn eigen tarieven, wat ook een probleem is, maar de logica houdt stand. Het geld komt uit uw maandloon. Beetje bij beetje.
Simpele regel. Goedkopere auto. Lagere uitstoot. Lagere belasting.
Je band vinden
Je hebt gegevens nodig. Met name de CO2-uitstoot via de uitlaat. Als je een plug-in hybride op het oog hebt, heb je ook de officiële elektrische actieradius nodig. Raad het niet. Gissen wordt duur.
De meeste fabrikanten hebben online tools die deze cijfers onmiddellijk uitspugen. Leasemaatschappijen doen dat ook. Als ze dat niet doen? Vraag ernaar bij uw wagenparkbeheerder. Ze leven in deze spreadsheets. Het is wat ze doen.
Is het eerlijk dat de elektrische actieradius alles verandert? Waarschijnlijk.
Maar dat is het spel. U kiest de auto, u accepteert de belastingschijf.
“Hoe goedkoper het voertuig en hoe minder CO 2 hij uitstoot, hoe lager de belastingaanslag.”
Klinkt logisch. Totdat je een auto probeert te vinden die past.
