Bij één op de vijf verkeersongevallen in de Verenigde Staten is sprake van een bestuurder die door rood rijdt. Het Insurance Institute for Highway Safety schat dat deze overtredingen ongeveer 7 miljard dollar per jaar kosten. Dit cijfer omvat materiële schade, medische rekeningen, loonderving en hoge verzekeringspremies. Jaarlijks sterven ongeveer 800 mensen bij deze ongevallen. Het probleem wordt alleen maar erger. Sinds de jaren tachtig is het aantal door rood rijdende lichten op veel gebieden met meer dan 10% toegenomen.
Steden vechten terug met geautomatiseerde handhaving. Op kruispunten door het hele land zijn roodlichtcamera’s geplaatst. Deze apparaten zijn volledig geautomatiseerd. Ze verzamelen bewijsmateriaal dat de autoriteiten overtreders moeten vervolgen. Als u door rood rijdt, ontvangt u mogelijk enkele weken later een bekeuring per post. Het bevat een foto van uw auto die het signaal gebruikt.
Door rood rijden is verantwoordelijk voor 22% van alle verkeersongevallen in de Verenigde Staten, met jaarlijks 800 doden en 7 miljard dollar aan schade tot gevolg.
De technologie achter deze systemen lijkt complex. dat is het niet. De hele operatie is gebaseerd op drie eenvoudige onderdelen.
- Camera’s
- Triggers
- een computer
De camera-instellingen
Op de hoeken van kruispunten zullen camera’s worden geplaatst. Ze zijn bevestigd aan palen van enkele meters hoog. Op het kruispunt wijst de lens naar binnen. Deze hoek beschrijft een voertuig dat door de doos rijdt. Bij de meeste systemen zijn op alle vier de hoeken camera’s gemonteerd. Deze opstelling maakt meerdere hoeken mogelijk. Het omvat ook verkeer uit verschillende richtingen.
Oudere systemen gebruikten filmcamera’s. Nieuwere implementaties maken gebruik van digitale camera’s. Digitale sensoren zorgen voor beelden met een hogere resolutie. Het stroomlijnt ook het proces voor het verzamelen van bewijsmateriaal.
