De 100e Indy 500 verliep chaotisch. Felix Rosenqvist pakte de trofee. Helio Castroneves brak een record aantal ronden. De finish was de krapste in de geschiedenis. Maar er was een grotere winnaar dan welke coureur dan ook. Honda.
Decennia lang hebben ze motoren gebouwd die meteen schreeuwen. Het lijken eigenlijk twee verschillende bedrijven. De race-arm voelt los van de Passports en Civics die de opritten in de buitenwijken rommelig maken. Maar de bloedstroom is echt. Prestatietrucs van het circuit sijpelen door in je dagelijkse coureur.
De grote bijeenkomst
Voordat de groene vlag valt, praten HRC-president David Salters en vice-president Kelvin Fu met elkaar. Ze leggen de machine uit. Het kernmechanisme is het Honda Technical Forum. Elk jaar komt elke tak samen. Ja, zelfs HondaJet. Ze vergelijken opmerkingen over technologie die tussen sectoren zou kunnen migreren.
Vorig jaar lag de focus op hybriden.
‘Vorig jaar was het dus hybride, mensen pikten op wat we hebben geleerd… energiebeheer.’
Dit is belangrijk. Honda heeft negen miljard dollar aan elektrische auto’s verspild, een kostbare misstap. Toch bleven ze bij hybrides en beheersten ze de technologie lang voordat deze trendy werd. Die discipline voedt hun IndyCar-programma.
Condensatoren en code
De auto’s gebruiken nu supercondensatoren. Je zult deze nog niet vinden in je plaatselijke supermarkt, hoewel ze gebruikelijk zijn bij moderne racers. Kelvin Fu stelt dat de discussie zelf waarde heeft. Het zet consumenten aan het denken. Misschien verschijnt de technologie over twee jaar. Of vijf. Wie weet.
‘Het zet mensen aan het denken… of het volgend jaar 2 jaar 5 jaar opduikt.’
De echte overlap? Software. Altijd softwarematig.
‘De raceauto is een softwaregedefinieerd voertuig.’
Salters is er bot over. Honda schrijft zijn eigen code om de hybridesystemen aan te passen tijdens stressvolle evenementen zoals Indy. Dit is niet nieuw. Ze gebruiken al dertig jaar softwaregedefinieerde logica. De simulatie. De energiebehandeling. Het draait allemaal op code.
Van spoor naar straat
Gebruiken de ingenieurs simulatoren? Ja. Windtunnels? Zeker. Is er een directe pijplijn van de IndyCar-motorcode naar Civic-software? Fu zegt dat er geen direct pad bestaat. Maar de samenwerking versnelt het aanpassingsvermogen.
Kennis stroomt heen en weer. Ingenieurs praten. Mensen in het grote Japanse kantoor praten. Ideeën nodigen zichzelf uit aan de productiekant. Het is geen magie. Het is netwerken.
We kennen de tijdlijn niet. Misschien krijgt een Type R binnenkort de volledige, hoogwaardige hybridebehandeling.
Waarschijnlijk niet.
Maar het is leuk om over te dromen.
