C. Harold Wells opuścił Henry’ego Forda nie tylko dla pieniędzy. Chciał pozbyć się wewnętrznych irytacji.
Wells był głównym inżynierem i metalurgiem Forda od 1903 do 1919 roku i był odpowiedzialny za stworzenie cichego silnika do Modelu T. Zaprojektował słynne logo „Blue Oval”. Przekształcił wstępne szkice Forda w rzeczywistą praktykę inżynierską. Jednak do roku 1920 modyfikacje Modelu T nie rozwiązały już problemu. Połączenie zniknęło. Innowacyjność została stłumiona. Więc wziął swoje pieniądze.
Miliony dolarów w akcjach Forda uwolniły go. I nie chodzi tylko o fabrykę. Kupił miasto.
Marysville w stanie Michigan położone jest nad rzeką St. Clair. Wells wybrał to miejsce, żeby zaczerpnąć świeżego powietrza. Chciał stworzyć zdrową siłę roboczą. Wierzył, że życie na wsi przynosi robotnikom szczęście. Nazwa naszej firmy odzwierciedla to. Testament św. Klary. Wzmianka o rzece. Zaangażowanie w jakość.
Sam samochód był innowacyjną bestią.
Pod maską znajduje się silnik V8 o pojemności 265 metrów sześciennych. Wykorzystuje górny wałek rozrządu (OHC). Było to niezwykłe jak na tamte czasy. Inspirowany silnikami lotniczymi z I wojny światowej. Samoloty chłodzone powietrzem wymagały kompaktowych i wydajnych silników. Wells miał nadzieję na podobne wyniki na szosie.
Moc wynosi 67 koni mechanicznych. Na papierze brzmi to dobrze. Automatyczne przełączanie wentylatorów poprawia praktyczną wydajność. Na autostradzie zepsuł się. Wynik? Pan A twierdził, że zaoszczędził 6 koni mechanicznych. W 1922 roku było to ważne.
Jednakże projekt ten miał wady.
Blok silnika i głowica cylindrów są odlane razem. Nie można usunąć. To dodaje siły. Naprawy też mogą być koszmarem. Jeśli uszczelka pod głowicą pęknie lub pęknie zawór, nie będziesz w stanie po prostu wymienić głowicy. Być może konieczna będzie wymiana całego urządzenia. Usługi będą drogie.
Głowica i cylinder są odlane jako jeden element, co sprawia, że proste naprawy są drogie.
Wells budował samochody dla entuzjastów, którzy chcieli czegoś więcej niż tylko pudełka na kółkach. Stworzył pomnik swoich umiejętności. Roadster A-68 jest tego dowodem. Był kimś więcej niż tylko pracownikiem Forda. Był konkurentem.
Fabryka otwarta. Ulica wciąż się rozrastała. Ponieważ jednak ten samochód miał unikalną konstrukcję, oznaczało to, że opłaty za usługi zawsze będą wysokie. To ogranicza jego atrakcyjność. Większość kierowców nie ma czasu na naprawy. Chcą prostoty.
Kluby dają im złożone uczucia.
Marka przestała istnieć w 1929 roku. Wells stopniowo przeszedł do historii. Jednak dla entuzjastów, którzy rozumieją specyfikę wczesnej amerykańskiej inżynierii samochodowej, A-68 pozostaje legendą.
Przypomina mi to, że nawet świetny inżynier może znaleźć się poza rynkiem.
St. Clair Will A-68 z 1922 r. jest piękny. Jest trwały. Jest w nim pewien defekt.
Taka była całkowicie wizja Wellesa.
Lżejszy, mocniejszy, bardziej zwrotny
Detale to coś więcej niż tylko dekoracja. Światła na masce oświetlają również listwy progowe. Jest to bardzo wygodne podczas jazdy nocą. Potem jest podświetlenie. Sainte Claire to pierwszy samochód oferujący tę funkcję. Dlaczego? Według doniesień Wills kilka razy wjechał w hydranty przeciwpożarowe po ciemku. Rozwiązywał problemy poprzez opracowywanie rozwiązań.
Zasadniczo naszym celem było stworzenie wysokiej jakości samochodu w średnim przedziale cenowym. Rozstaw osi wynosi 121 cali. Otwarty model waży około 3000 funtów. To nie wystarczyło na tamtą epokę. Jak to osiągnęli? Często stosuje się stal molibdenową. Jest trwały, ale lekki. Wills i Ford zrobili coś podobnego ze stalą wanadową w Modelu T. Znają jej zalety.
Samochód sportowy A-68 stał się bezpośrednim pseudonimem. Średni rozmiar i niewielka waga gwarantują doskonałe osiągi. Sterowanie było niezwykle zwrotne jak na tamte czasy. Wysokiej jakości inżynieria tworzy coś więcej niż tylko dobry samochód. Tworzy zaufanie. Inżynierowie byli dokładni. Klienci pozostają lojalni.
Dlaczego waga ma znaczenie dla wydajności
Ludzie często ignorują wpływ masy na dynamikę jazdy. Rama ważąca 3000 funtów sprawia wrażenie innej niż cięższa. Sainte Claire nie tylko stała w miejscu. Poruszała się zręcznie. Stal molibdenowa to nie tylko chwyt marketingowy. To strategiczny wybór. Utrzymuje masę pojazdu bez utraty wytrzymałości.
Rezultatem jest samochód, który prowadzi się lepiej niż większość konkurentów. Kierowcy to zauważyli. Cenią responsywność. Nie chodzi tylko o prędkość. Chodzi o kontrolę. Zespół inżynierów to zrozumiał. Priorytetem dla nich była równowaga. Priorytetem byli sensacje.
Lojalność klientów nie jest przypadkowa. Wynika to z konsekwencji. Samochód spełnił oczekiwania. Za każdym razem. Jest to rzadkie zjawisko. Większość samochodów traci swoje walory po kilku latach. Sainte Claire nie poddała się. Projekt przetrwał próbę czasu. Lekkość zostaje zachowana.
Dziedzictwo inteligentnej inżynierii
Stare samochody są często uważane za przestarzałe. Sainte Claire opowiada inną historię. Łączy w sobie praktyczność i innowacyjność. Podświetlenie to nie tylko nowa funkcja. Jest to funkcja bezpieczeństwa. Reflektory na masce służą nie tylko wyglądowi. Ułatwiają poruszanie się w ciemności. To małe rzeczy. Ale tworzą całość.
Zastosowanie specjalnej stali ustanowiło precedens. To pokazuje, że kontrola wagi jest kluczem do wydajności. Ford próbował wanadu. Wills przyjrzał się bliżej molibdenowi. Roadster A-68 udowadnia, że to naprawdę działa. Poradziło sobie dobrze. Świetnie się jedzie. Nadal jest niezawodny.
Klienci znają różnicę. Kupują jakość. Pozostali przy marce. To jest prawdziwa miara sukcesu. Nie chodzi tylko o liczbę sprzedaży. Lojalność. Sainte Claire osiągnęła ten zaszczyt dzięki przemyślanemu projektowi. Dzięki starannemu doborowi materiałów. Skoncentruj się na doświadczeniach kierowcy.
Nie chodzi o to, żeby być najszybszym. Nie chodzi o to, żeby być najtańszym. Wszystko zależy od optymalnego dopasowania. Dla kierowców. Na drogę. W dłuższej perspektywie. Sainte Claire to rozumie. Jest wbudowany w każdy zakręt, każdy zakręt i każdą milę.
Will dążył do perfekcji. Koszt tak ambitnego przedsięwzięcia był wyższy, niż mógł sobie pozwolić.
Wymagało to zastosowania komponentów najwyższej jakości. Kiedy części nie spełniały jego rygorystycznych norm, wstrzymywał produkcję. Dążenie do perfekcji w celu tworzenia lepszych samochodów doprowadziło do rosnących kosztów produkcji. Cena docelowa samochodu została ustalona na 2000 dolarów, ale w rzeczywistości cena wynosiła około 3000 dolarów.
Za tę cenę samochody stają przed trudną rzeczywistością. Teraz konkurowali bezpośrednio z uznanymi gigantami luksusowymi, takimi jak Packard i Lincoln. Marki te cieszyły się kilkudziesięcioletnią renomą i skalą produkcji. Wills oferował bardziej kompaktowy i łatwiejszy w prowadzeniu samochód, ale jego rozmiar stał się wadą. Na rynku samochodów luksusowych połowy lat dwudziestych XX wieku mniejszy rozmiar często oznaczał mniejszy prestiż. Kupujący, których było stać na samochód za 3000 dolarów, potrzebowali miejsca. Chcieli dużych Packardów i Lincolnów.
Wills Sainte Claire nigdy nie osiągnęła ambitnego celu, jakim jest sprzedaż 10 000 egzemplarzy rocznie. Liczby po prostu się nie zgadzały. Presja finansowa zmusiła spółkę do objęcia zarządu tymczasowego.
Nowe fundusze ledwo pozwoliły firmie utrzymać się na rynku. Ten zastrzyk kapitału doprowadził do znacznych ulepszeń mechanicznych w 1925 roku. Firma wprowadziła nowy sześciocylindrowy rzędowy silnik ze zdejmowaną głowicą cylindrów. Była to część, która ułatwiała serwisowanie ówczesnym mechanikom. Podwozie zostało również wyposażone w hamulce hydrauliczne na cztery koła, co znacznie poprawiło bezpieczeństwo i osiągi.
Zespół inżynierów ciężko pracował nad opracowaniem nowego sześciocylindrowego modelu. Ustanowiła międzykontynentalne rekordy, udowadniając, że część mechaniczna jest niezawodna i sprawna. Jednak sama doskonałość inżynieryjna nie wystarczy, aby naprawić zepsuty model biznesowy. Marka przestała istnieć w 1927 roku.
Całkowita produkcja wyniosła około 12 000 sztuk. To nie wystarczyło, aby utrzymać fabrykę w ruchu. Nie wystarczyło zmienić pamięć o tym, czym to mogło się stać. Marzenie o idealnym samochodzie dla mas pozostało tylko marzeniem.
Wills nie zniknął po cichu. Jego firma zbankrutowała, a on musiał przetrwać, pracując na różnych stanowiskach inżynieryjnych do 1933 roku. W tym roku Chrysler zatrudnił go jako konsultanta metalurgicznego. Nie było to pełne odkupienie, ale zapewniło stabilne zatrudnienie.
W tym samym roku Chrysler kupił starą fabrykę Wills. Nie wskrzesili jego snu. Po prostu kupili cegły i ściany.
Dodatkowe informacje o samochodach:
- Klasyczne samochody
- Muskularne samochody
- Samochody sportowe
- Szukaj nowego samochodu
- Szukaj używanych samochodów
